Posted on 24 december 13 in materiaal

Balken en bomen. Gaat er wel of niet gesprongen worden, dat is de vraag, iedere cross weer. Wuyts en De Cauwer discussieren: ‘D’n balk is wel vief centimeterkers te hoeug en ook d’n plateau tis vrij kort voor d’n twiede sjump’. De meningen van de renners wordt gepolst. Renaat steekt zijn micro onder de neus van een besmeurde renner met de vraag ‘springen ja of nee’. 40 centimeter schijnt de psychologische grens te zijn. Waarbij ik toch nog nooit een renner met een meetlint naast die planken heb zien staan.

Tot een paar jaar geleden was deze vraag alleen voor Nys. Nys was namelijk de koning, de enige die over die verrekte balken kon springen. Daarna kwam Stybar met zijn behendigheid. Jaren geleden was dit ondenkbaar. Voor een balk stap je af, je tilt je fiets op en daarna spring je er weer gracieus op. Inmiddels zijn we aangekomen bij cyclocross 2.0. Ook cyclocross evolueert. Afgelopen zomer heeft een deel van het cyclocross keurcorps geoefend op de bunny hop. Peeters, Aernouts, Van Kessel, ze kunnen het allemaal. Of doen althans een poging tot.

Ik zie het voor me, Rob Peeters traint samen met zijn zoon Yannick Peeters (talent bij de junioren of sjuuniors zoals de Belgen zeggen) in het bos. Yannick bunny hopped boom, Rob vloekt. ‘Goedverdoemme, gaat maar vast naar huus, jong, papaa maakt nog ene extra ronde.’ Peeters komt thuis met een besmeurd gezicht en onder de schrammen. ‘Papa, wat hedde ge gedaan?’ ‘D’n bunnyhop geoefend.’

Iedere wedstrijd is het weer hetzelfde liedje. Het gehele pak rijdt af op de eerste balken. Nys springt, Meeuwsen springt. In mijn linker ooghoek zie ik Aernouts ook springen. Verrek, Peeters ook. Bij iedere volgende passage van de balken komt de spanning weer opzetten. Wordt er gesprongen? De eerste balk – adem in – dat ging goed – de tweede balk – BAM.

Auw. Als je zelf wel eens op je plaat bent gegaan, dan weet je hoe dit voelt. Na een mislukte bunny hop kom je zelden tot nooit goed neer. Het is altijd een klap. Over je stuur, je edele delen op je stuurpen, je tandwielen in de boom en de lucht uit je longen. Een fail bij de bunnyhop is nooit fraai. Opstaan, rennen en door. Totdat je de volgende ronde weer bij de balk komt. Gaat hij springen of niet? José en Wuyts menen dat je het risico niet moet nemen. Mathieu van der Poel dacht daar anders over. Van der Poel heeft namelijk geen psychologiosche grens. Hij weet gewoon dat hij het kan en weet ook dat je de angst het beste kunt bestrijden met een tweede poging. Het liefst een succesvolle. Mathieu plant zijn hoofd in de drek. Maar wat een baas is het! De volgende keer flikt hij het gewoon weer.

Ik ga nog maar een wintertje oefenen…

Dit artikel is afkomstig van Mantelblog, Lees verder op: http://www.mantel-bikeparts.nl/blog/column-balken/