Ingezonden

Ze dronken witte VIP-wijn. Ze keuvelden over de beurs, het weer en hun bedrijven. Ze aten VIP-amuses.

Door Thijs Zonneveld

Ze lachten vanachter hun VIP-tafeltjes in de VIP-tent naar het plebs dat verderop met in het zompige weiland stond. Nondeju, wat voelden de VIP’s bij de Ronde van Vlaanderen zich toch belangrijk.

Ooit was ‘Vlaanderens Mooiste’ van het volk. Van de bompa’s in het café om de hoek, van de kleine jochies met hun wielerpetjes, van de zwijmelende bakvissen, van de oma’s die in hun zondagse bloemetjesjurk nog even hun stoepje vegen voordat de koers langskomt, van de wielerliefhebbers achter de buis.

De Ronde, die was van ons. Maar dat is voorbij. De Ronde is van een select groepje mensen geworden: de VIP’s.

Wouter Vandenhaute, de Grote Baas van organisator Flanders Classics, heeft ervoor gekozen om Vlaanderens Mooiste een paar siliconentieten te geven en als escort te verhoeren aan Hele Belangrijke Mensen.

Kermiskoers

Overal langs het parcours staan VIP-tenten die vol zitten met parelkettingen en stropdassen die tussen de 170 en 400 euro neerleggen voor een VIP-pas. Vandenhaute paste zelfs het parcours aan om de VIP’s het nog beter naar de zin te maken: in plaats van één keer komen de renners nu drie keer langs bij de VIP-tenten.

Hij sloopte de Muur van Geraardsbergen zonder pardon uit De Ronde. Dat hij daarmee de mooiste wedstrijd van het jaar veranderde in een veredelde kermiskoers maakte hem niets uit.

Afgelopen zondag reed het peloton voor het eerst over het nieuwe VIP-vriendelijke parcours. Het was drie keer niks. De koers zat op slot omdat de renners schrik hadden van de te lastige finale, er stonden minder mensen langs de kant dan in andere jaren en de buitenlandse niet-kenners zapten massaal weg bij gebrek aan herkenningspunten.

Natuurlijk moeten Vandenhaute co geld binnenharken. De Ronde kost een paar centen om te organiseren, en bovendien worden met de opbrengsten van De Ronde ook andere koersen ondersteund. Maar om geld te verdienen hoef je een klassieker niet te verhoeren aan VIP’s. Dat kan ook anders. Sterker nog: dat móet anders. Het verdienmodel van wielerkoersen moet om.

De focus hoort bij het grote publiek te liggen, niet bij een paar VIP’s. De kracht van de sport is dat de renners dichtbij het volk komen, dat ze snotteren op je schoenen, dat je ze hoort hijgen als ze voorbij komen en dat je ze ziet lijden op je tv-scherm. Weg met die VIP-tenten en die VIP-vriendelijke parcoursen. Het geld moet komen van de liefhebbers. Van ons.

Meebeslissen

Mijn voorstel: we gaan allemaal één symbolische euro betalen als we naar de koers gaan. Daar is niets vreemds aan. In een voetbalstadion betaal je ook geld om binnen te komen, bij een crosswedstrijd dokken we ook om langs het parcours te staan. Bovendien gaan we ook één euro betalen om de grote koersen (de Tour en de vijf grote klassiekers) live op tv te zien.

Met twee of drie miljoen keer één euro is De Ronde uit de kosten. Maar als wij met z’n allen investeren dan moeten we er wél inspraak voor terug krijgen. Onze euro’s worden iets waard: wij gaan meebeslissen over het parcours en over welke ploegen er worden uitgenodigd. De koers wordt weer van ons.

Ik geef bij deze één euro aan Wouter Vandenhaute. Maar dan wil ik er wel De Muur voor terug.

Wie volgt?

Bron: http://www.nusport.nl/thijs-zonneveld/2779107/koers-van.html