Posted on 25 december 13 in Wielerproza

Er is een nieuwe Bijbelvertaling opgedoken. In opdracht van godsdienstwetenschappers die een oorzaak zochten voor de mystieke geladenheid van de Muur van Geraardsbergen, begonnen archeologen op de flanken van dit wielerheiligdom te graven en te graven, tot hun spade botste op een kist met geestelijke geschriften van een kleine twee millennia oud. Uit gedetailleerd onderzoek van het materiaal blijkt dat dit de meest oorspronkelijke rollen papier zijn die tot het Nieuwe Testament behoren. Meer nog, uit niet onbelangrijke extracten die in onze handen terecht zijn gekomen, kan afgeleid worden dat het kerstverhaal zoals we dat nu kennen helemaal moet herschreven worden. Leest u vooral zelf mee.

In de zesde maand, het was de tijd van de Ronde van Helvetica, een moment in het seizoen dat de bloedcentrifuges overuren draaiden, zond God de engel Charly naar het stadje Aquila alwaar Magere Hendricus schaar steen perkament aan het spelen was welke positieve dopingplassen hij zou achteroverdrukken en de welke hij in de openbaarheid zou brengen. ‘Hendricus, klein kind en luistert naar wat god u te vertellen heeft.’ Hij schrok zo hevig dat hij zes positieve testen van één en dezelfde renner pardoes op de grond liet vallen. ‘Charly, stoor mij niet als ik met de toekomst van het wielrennen aan het spelen ben.’ Charly was evenwel niet van zijn wolk te brengen en vervolgde: ‘Daarvoor ben ik hier Hendricus. God is niet content over u. Als ge zo blijft doorgaan, gaat ge een gewisse dood tegemoet, Magere Hendricus. Zonder heroïek en helden geen wielrennen. Het wielrennen heeft een nieuwe god nodig. En daar moet gij voor zorgen.’ ‘Een nieuwe god, waar ga ik die halen?’ pruttelde Magere Hendricus nog tegen. ‘Maar te laat. Engel Charly was alweer naar Engelenland vertrokken.

‘Zelf een begenadigde wielrenner verwekken, is onmogelijk. Ik heb intussen ook al Olano gezien,’ bedacht Magere Hein bij zichzelf. Hij brak zich de kop. Vele bij nader inzien zelfs naar zijn normen idiote plannen borrelden op, vele plannen gingen bijgevolg de prullenmand in. ‘Het wielrennen kan nog wel een Spaans wonderkind gebruiken. Laten we er zo eentje lanceren en hem Alejandro noemen,’ sprak hij hardop. Toen zijn Keltische assistent dat hoorde, protesteerde hij: ‘Er is geen plaats in het wielrennen voor renners die Alejandro heten. Waarom niet ineens Cristiano? Alejandro is een naam om mee te gaan kunstschaatsen in zo van die malle glitterpakjes, niet om met te fietsen. En wat als er de zesde januari gasten komen die geen zilver of brons als geschenk bij hebben, maar goud? Sta je dan mooi.’ Zijn Keltische assistent beter bekend als ‘De Natte Dweil’ kwam met een tegenidee op de proppen. ‘In West-Vlaanderen rijdt wel wat talent rond.’ Maar voor hij zijn zin kon afmaken, counterde Magere Hendricus zijn nog ongeformuleerd voorstel al. ‘Geen West-Vlamingen, weet je nog de laatste keer? Die ene mallerd die constant lag te roepen dat hij god niet was. Liever niet zo’n aansteller deze keer.’

En zo kwam er een patstelling – wat niemand weet is dat het Nieuwe Testament een rijkelijke bron is van woordspelingen – tussen beide heren. Ondertussen zag de engel Charly wat er op aarde gaande was en hij kon het mistroostige schouwspel niet langer aanzien. ‘Hendricus, gij incapabel mens. Ik zal u wel weer uit de nood helpen.’ En zo geschiedde. De Engel Charly ging naar Cameleau, een plaatsje te klein om zichtbaar te zijn op Google Maps. Daar woonden Tuur, een timmerman gespecialiseerd in het maken van ronde tafels en Guinevere, een ongelukkige vrouw die maar niet zwanger geraakte. Tot haar sprak Charly: ‘Vrees niet Guinevere, God heeft je zijn gunst geschonken. Je zal zwanger worden en een zoon baren met de welluidende naam Lanceloet. Hij zal een groot en machtig man worden en men zal hem vol ontzag en zelfs met een tikkeltje vrees ‘The Boss’ noemen. Hij zal na een zware fysieke tegenslag zevenmaal het hoogste goed hier op aarde bereiken en dan in de eregalerij van de goden opgenomen worden. Pas wel op, hij heeft één ontembare drang en dat is de drang om zijn vader met jou te bedriegen, Guinevere. Wanneer dat gebeurt, staat er hem een aards bestaan te wachten waarin hij tot het einde van zijn dagen uitgespuugd zal worden en zal alles van hem worden afgenomen. Anders zal hij tot in de eeuwigheid koning zijn over het volk dat stamvaders heeft voortgebracht als Ferdi, Fausto en Gino.’

Toen het wielerseizoen naar jaarlijkse gewoonte weer vlugger voorbij leek te zijn dan het jaar voordien, kondigde de toenmalige keizer Rik II een decreet af dat alle inwoners van zijn rijk zich moesten gaan inschrijven. Het dorpje Cameleau lag binnen zijn keizerrijk, bijgevolg ontsprongen Guinevere en Tuur de dans niet. Zij moesten naar de grote stad Hertals trekken om zich in te schrijven. Geheel toevallig moest Guinevere die dag bevallen. Na de pasgeboren wielerkampioen in spe te hebben gebaard, zijn whereabouts te hebben ingevuld, zochten ze onderdak voor de nacht. Ze klopten aan bij herberg La Vie Claire. De uitbater had geen plaats. Ook in herberg Wiesenhof was er geen plaats meer vrij en de feloranje Euskaltelmotel had intussen de boeken toegedaan. Er had zich nochtans een rijke overnemer aangediend, maar die trok zich alweer even snel terug. Guinevere en Tuur werden moedeloos. ‘Er is geen plaats voor ons en onze Lanceloet in de herbergen,’ concludeerde Tuur weloverwogen. Dus wikkelden de doodvermoeide ouders hun pasgeboren uk in een gele doek en legden hem in een voederbak vol
stro.

Dat ze in een stal onderdak vonden had ongetwijfeld een grote symbolische waarde. Die moest in het wielerimperium dringend eens uitgemest worden. Maar daar hadden de brave Guinevere en de brave Tuur natuurlijk niets aan. Ondertussen trokken er herders richting Hertals. Zij hadden van de engel Charly gehoord dat de nieuwe koning van het wielerimperium daar geboren was. Toen ze eenmaal aangekomen de bullyblik van de kleine Lanceloet zagen, konden ze bij de kribbe niet snel genoeg weer vertrekken. Ze lieten als enige cadeau een zwart ongelovig schaap met een zware tongaandoening achter dat al snel de naam Thomas kreeg. Niet het enige beest in de kerststal. Er was nog een hert met een witte voet, een steenezel die ze Riccardo noemden en tot slot ook nog de os Bjarne die ze maar niet weggejaagd kregen. Omdat voor het verhaal compleet te maken de peetvaders van het wielrennen nog een geschenk moesten brengen en zo’n stal fotogenieker is dan een living in een aftands huisje in het afgelegen Cameleau, bleven Guinevere en Tuur met hun kleine snotaap nog wat langer in de stal tot op die ene zesde januari de drie onderkoningen van de wielersport de wielerkampioen in spe een bezoekje hadden gebracht. Deze drie mannen heetten Patricius, Neel en Hilarius en kwamen inopdracht van koning David. Patricius bracht hypocrisie mee en enkele handige kneepjes om de media om je vinger te winden, Neel had een koelbox met epo, groeihormonen, testosteron en corticosteroïden meegebracht om Lanceloet op een gezonde manier te laten opgroeien en Hilarius tot slot had een handboek vol maffiapraktijken bij zich met extra aandacht voor het woordje omerta. Drie onontbeerlijke zaken om te overleven als wielrenner. Lanceloet kreeg pretoogjes bij het aanschouwen van zoveel cadeautjes, moeder en vader waren ontroerd bij zo’n goedheid van de drie onderkoningen. Ze bedankten hen uitvoerig voor de mooie geschenkjes en wensten hen
een voorspoedige reis terug.

Nadat de drie wielerpeetvaders een visioen kregen waarin ze gewaarschuwd werden zeker niet terug te keren naar koning David, reisden ze via een andere weg terug dan ze gekomen waren. Koning David die zag dat de drie hun whereabouts onaangekondigd en zonder hem te verwittigen hadden aangepast, rook onraad en begon een klopjacht op de nieuwe koning. Maar zoals zijn naam al doet vermoeden, was het strijden tegen Goliath (1 Samuel Sanchez 17). Gezien er goddelijke krachten in het spel waren, won de kleine arme David deze keer niet. Intussen had de engel Charly Tuur gewaarschuwd om met zijn pasgeboren zoon en vrouw te vluchten naar de andere kant van het water. Daar bleef hij tot Koning David van de troon werd gezet, helemaal in de marginaliteit terecht kwam en uit arren moede maar wielerboeken begon te schrijven.

De rest is bekend.

Dit artikel is afkomstig van Het is koers, Lees verder op: http://hetiskoers.nl/2013/het-kerstverhaal-uit-de-meest-recente-bijbelvertaling/